جهت نزول : اين چند آيه را مختلف نقل كرده‌اند ، روز جنگ بدر و جنگ احد و جنگ احزاب هر سه نقل شده است . ترجمه : 121 اى پيغمبر ( ص ) به ياد آر آنگاه كه ببامداد ز خانواده ى خود جدا شدى تا جاى مؤمنان براى جنگ آماده كنى و خدا [ به آنچه شود ] دانا و بينا بود . 122 آنگاه دو گروه شما بدل انديشه ى سستى در جنگ كردند با اينكه خدا دوست آنها است و مؤمنين خدا را بايد پشتيبان خود بدانند . 123 چنان كه در بدر خوار بوديد و خدا يارىتان كرد پس از خشم او بترسيد تا شايد پاس اين نعمتها بدانند 124 چه بروزگارى تو اى محمّد بمؤمنان گفتى : شما را بس نباشد كه پروردگارتان به سه هزار فرشته ى ز آسمان رسيده شما را كمك كند ؟ 125 بلكه اگر شكيبا و پرهيزگار باشيد و دشمنتان به زودى بر سرتان آيد پروردگارتان بپنجهزار فرشته ى نشانه دار بشما كومك نمايد . 126 و خدا اين را نكرد جز براى نويد بشما تا دلهاتان آرام شود چه يارى شما جز از پيشگاه خداى برتر دانا نبود . 127 كه پاره اى از گروه كافران از هم جدا كند يا آنها را خوار و بيچاره كند تا نااميد شوند و بجاى خود باز روند . 128 و بر تو اى محمّد از كار مردم گناهى نيست كه يا خدا ببخشدشان و يا آزارشان كند چه همانا ايشان ستمكارانند ، 129 و آنچه در آسمانها و زمين است مال خدا است و او هر كه را خواهد بيامرزد كه آمرزگار است و مهربان . سخن مفسّرين : « وَإِذْ غَدَوْتَ » 121 طبرى : در دنباله ى آيات پيش گفته شده است : همانطور كه در روز بدر شما را يارى كرديم ، باز هم اگر صبر و تقوى پيشه كنيد و دوست كافران نباشيد حمله ى اين يهود در شما كارگر نيست و خدا تقويت كند شما را و گر نه باز گرفتار خواهيد شد . چنان كه اگر بخاطر بياوريد در جنگ احد كه پيغمبر جاى مؤمنين را معيّن مىكرد . طبرى : اهل تأويل اختلاف كرده‌اند كه مقصود از جمله ى : ( اذ غدوت ) كدام روز است ، بعضى گفته‌اند مقصود روز جنگ احد است چنان كه از مجاهد و قتاده و سدى و ابن عبّاس نقل شده است كه : پيغمبر ( ص ) از خانه ى خود به طرف احد رفت و جاى مردمرا